ΕΒΙΚΕΝ: Κραυγή αγωνίας της ενεργοβόρου βιομηχανίας
Σε κλίμα έντονης ανησυχίας πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση της ΕΒΙΚΕΝ, με τον πρόεδρο της Ένωσης, Αντώνη Κοντολέων, να εκπέμπει σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση: “Μας χρωστάνε μια απάντηση. Υπάρχει πολιτική βούληση να στηριχθεί η βιομηχανία, ναι ή όχι;”.
Η παρέμβαση του προέδρου της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας έρχεται σε μια περίοδο όπου, όπως σημειώνει, “έχουμε φάει και την παράταση”, με τον χρόνο να κυλά χωρίς να έχουν ληφθεί οι οριστικές αποφάσεις για τα μέτρα μείωσης του ενεργειακού κόστους των 57 ενεργοβόρων βιομηχανιών.
Σύμφωνα με τον κ. Κοντολέων, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται σε εμπλοκή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά στην εσωτερική πολιτική διαχείριση. “Δεν παίρνουν το πράσινο φως από Βρυξέλλες; Όχι. Είναι θέμα δικό μας”, τόνισε χαρακτηριστικά.
Στη Γενική Συνέλευση της ΕΒΙΚΕΝ οι εκπρόσωποι της ενεργοβόρου βιομηχανίας εξέφρασαν “αγωνία και απογοήτευση”, με τις επιχειρήσεις να διαπιστώνουν ότι, όσο άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις λαμβάνουν μέτρα στήριξης, η Ελλάδα καθυστερεί. “Δεν μπορούμε όταν παίρνουν όλες οι κυβερνήσεις η μία μετά την άλλη μέτρα και δεν παίρνει η ελληνική κυβέρνηση. Θα έχουμε ανταγωνιστικό μειονέκτημα”.
Το βασικό μήνυμα είναι ότι το ζήτημα δεν αφορά απλώς το ύψος των τιμών αλλά τη ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της ελληνικής βιομηχανίας. “Το πρόβλημα δεν είναι ψηλές ή χαμηλές τιμές. Είναι η ανταγωνιστική τιμή”, επανέλαβε ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ.
Η “χαμένη μάχη” του ιταλικού μοντέλου
Η ΕΒΙΚΕΝ θεωρεί πλέον ότι η συζήτηση για το λεγόμενο “ιταλικό μοντέλο” έχει εξαντληθεί. “Δεν το βάζουμε στην κουβέντα. Κάνει κακό η συνέχιση αυτής της κουβέντας”, ξεκαθάρισε ο πρόεδρος της Ένωσης.
Όπως υποστηρίζει, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εκφράσει αντίθεση, γεγονός που καθιστά το σενάριο μη ρεαλιστικό. “Όταν μας ξεκαθαρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αντίθετη, για εμάς το θέμα κλείνει εκεί. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο”.
Κατά την ΕΒΙΚΕΝ, η εμμονή σε μια λύση που δεν προχωρά απλώς παρατείνει την αβεβαιότητα και επιτείνει τη ζημιά στην αγορά.
Αντιστάθμιση CO₂: “Να δοθεί η μάχη”
Πλέον κεντρικός άξονας των διεκδικήσεων για τη βιομηχανία είναι η ενίσχυση του μηχανισμού αντιστάθμισης του έμμεσου κόστους CO₂. Το μέτρο αυτό επιστρέφει στις ενεργοβόρες βιομηχανίες μέρος του κόστους που προκύπτει από την ενσωμάτωση του κόστους δικαιωμάτων εκπομπών στην τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος “carbon leakage”, δηλαδή η μετεγκατάσταση παραγωγικών μονάδων εκτός ΕΕ.
Η πρόσφατη απόφαση της Κομισιόν μείωσε τον σχετικό συντελεστή από 0,73 σε 0,58 τόνους CO₂ ανά MWh, εξέλιξη που περιορίζει το ύψος της αποζημίωσης. Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι θα δώσει “μάχη” για τη βελτίωση του συντελεστή, ωστόσο ο κ. Κοντολέων επισημαίνει ότι ακόμη και αν υπάρξει θετική έκβαση, τα ποσά θα καταβληθούν το 2027, όταν οι επιχειρήσεις καλούνται να λάβουν
CISAF
Επιπλέον η ΕΒΙΚΕΝ ζητά την άμεση ενεργοποίηση του πλαισίου CISAF (Crisis and Transition Framework for State Aid), του νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού κρατικών ενισχύσεων που επιτρέπει στα κράτη-μέλη να στηρίξουν ενεργοβόρες επιχειρήσεις απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος.
Το πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα επιδότησης έως και 50% της κατανάλωσης, με ανώτατη ενίσχυση που μεταφράζεται σε έκπτωση περίπου 25 ευρώ/MWh στη χονδρεμπορική τιμή. Χώρες όπως η Γερμανία και η Βουλγαρία έχουν ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, διαμορφώνοντας τελικές τιμές ρεύματος για τη βιομηχανία κοντά στα 50–60 ευρώ/MWh.
Κατά τον κ. Κοντολέων, το δημοσιονομικό κόστος για την Ελλάδα δεν θα ξεπεράσει τα 50 εκατ. ευρώ ετησίως, καθώς μέρος της κατανάλωσης θα καλύπτεται από την αντιστάθμιση και μέρος από το CISAF. “Δεν θεωρώ ότι είναι πρόβλημα χρημάτων”, σημείωσε.
Καμπανάκια για τι βιομηχανία
Ο πρόεδρος της ΕΒΙΚΕΝ αμφισβητεί την εικόνα ότι η ελληνική βιομηχανία “πάει πολύ καλά”, επισημαίνοντας ότι η συμμετοχή της μεταποίησης στο ΑΕΠ ανέρχεται μόλις στο 9,1%, μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην ΕΕ .
“Είμαστε τέταρτοι από το τέλος. Εάν αυτό χαροποιεί την κυβέρνηση, εγώ δεν νομίζω ότι πρέπει να τους χαροποιεί”, ανέφερε, συγκρίνοντας την ελληνική εικόνα με τη Γερμανία όπου η βιομηχανία συμμετέχει με περίπου 18% στο ΑΕΠ.
Η ανησυχία εντείνεται ιδίως στις πολυεθνικές, όπου –όπως ειπώθηκε στη γενική συνέλευση– υπάρχει φόβος ότι οι μητρικές εταιρείες θα επανεξετάσουν τη διατήρηση παραγωγικών μονάδων στην Ελλάδα εάν το ενεργειακό κόστος παραμείνει υψηλό.
“Να παρθούν αποφάσεις”
Το βασικό αίτημα της ΕΒΙΚΕΝ είναι σαφές: άμεση λήψη αποφάσεων, με εφαρμογή εγκεκριμένων ευρωπαϊκών εργαλείων, ώστε το τελικό κόστος ρεύματος να προσεγγίσει τα 50–60 ευρώ/MWh και να μην υφίσταται ανταγωνιστικό μειονέκτημα.
“Πρέπει αυτό να τελειώσει”, ανέφερε ο κ. Κοντολέων, επισημαίνοντας ότι κάθε μήνας καθυστέρησης αφαιρεί ορατότητα από τους προϋπολογισμούς και εντείνει το επενδυτικό ρίσκο.
