Ντράγκι στο Αάχεν: Είμαστε μόνοι μαζί – Κριτική στη δυσλειτουργία της ΕΕ
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει ένα γεωπολιτικό περιβάλλον χωρίς προηγούμενο και οφείλει να το αναγνωρίσει έμπρακτα. Αυτή ήταν η κεντρική επιταγή που διατύπωσε ο Μάριο Ντράγκι κατά την απονομή του Βραβείου Καρλομάγνου στο Αάχεν της Γερμανίας, παρουσία του Γερμανού Καγκελαρίου Φρίντριχ Μερτς, της Κριστίν Λαγκάρντ και του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας έκρουσε τον κώδωνα: το διεθνές σύστημα που στήριξε την ευρωπαϊκή ευημερία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έχει καταρρεύσει. «Για πρώτη φορά στη ζωή μας, είμαστε πραγματικά μόνοι μαζί», είπε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ έχουν καταστεί λιγότερο αξιόπιστος εγγυητής ασφάλειας, ενώ η Κίνα δεν υπήρξε ποτέ πραγματικός εταίρος.
Η ομοφωνία ως εμπόδιο
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο Ντράγκι στη δυσλειτουργία του ευρωπαϊκού μηχανισμού λήψης αποφάσεων. Η απαίτηση ομοφωνίας, υποστήριξε, αποδυναμώνει και καθυστερεί τη δράση σε κρίσιμες στιγμές. Πρότεινε αυτό που αποκάλεσε «πραγματιστικό φεντεραλισμό»: οι χώρες που επιθυμούν να κινηθούν γρηγορότερα σε συγκεκριμένους τομείς να έχουν την ελευθερία να το πράξουν, χωρίς να αναμένουν τη συναίνεση του συνόλου.
Στο πλαίσιο αυτό, έβαλε στο επίκεντρο τεχνητή νοημοσύνη, άμυνα και ενεργειακές υποδομές ως τους τομείς όπου η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει πρώτα. Η ενέργεια, τόνισε, είναι απαραίτητη συνιστώσα τόσο της ανταγωνιστικότητας όσο και της στρατηγικής αυτονομίας της ηπείρου.
Ο Μητσοτάκης, παρεμβαίνοντας στην ίδια εκδήλωση, επανέλαβε τη θέση ότι η στρατηγική αυτονομία δεν ισοδυναμεί με αποστασιοποίηση από τους συμμάχους, αλλά με ισχυρότερη παρουσία στο διεθνές σκηνικό. Αναφέρθηκε στην ανάγκη ολοκλήρωσης της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού για ενέργεια και άμυνα.
Η ομιλία Ντράγκι έρχεται περίπου δύο χρόνια μετά την παρουσίαση της έκθεσής του για την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ, ένα κείμενο με εκτιμώμενο ετήσιο κόστος υλοποίησης 1,2 τρισ. ευρώ. Η πολιτική βούληση για τη χρηματοδότηση αυτής της ατζέντας δεν έχει ακόμα βρεθεί, ιδίως σε χώρες με περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο όπως η Ελλάδα, για την οποία η ισορροπία μεταξύ κοινού δανεισμού και δημοσιονομικής πειθαρχίας αποτελεί διαρκή πρόκληση στις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις.
