Wellcome to… Σίκονος, φώναζε ένας μεθυσμένος ντόπιος στο μπαρ!
Mε το που κατεβαίνεις από το ένα και μοναδικό πλοίο που φτάνει στη Σίκινο αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων. Ανάμεσα στην high class Φολέγανδρο με τα πεντάστερα ξενοδοχεία και την σοφιστικέ Ίο με ατράνταχτα πανηγύρια, η Σίκινος ή είναι η αδικημένη της παρέας, ή είναι η γεροντοκόρη του συμπλέγματος των Δυτικών Κυκλάδων, ή θέλει να είναι μόνη της από… επιλογή, όπως ακούμε να λένε πολλές γυναίκες μετά τα 45.
Η αλήθεια δεν είναι κάπου στη μέση.
Άγονη γραμμή κυριολεκτικά. Φρέσκο ψάρι ούτε για δείγμα. Εντάξει, την περίοδο που πήγα είχε μελτέμια και η μία και μοναδική ψαρόβαρκα που είδα ότι υπήρχε, δεν μπορούσε να πάει να ρίξει δίχτυα. Αλλά ο ψαράς, τα ψάρια που πιάνει, όπως έμαθα εκ των υστέρων από τον φίλο που με φιλοξενούσε, τα στέλνει στη χοάνη της Σαντορίνης! Αν περισσέψει δε, κάτι, προμηθεύει τον αδελφό του, που διατηρεί… σουβλατζίδικο στην Χώρα (Κάστρο, τη λένε). Οπότε θα πρέπει να είναι κανείς μυημένος για να κάνει τη ρελάνς στον σουβλατζή κι αντί να ζητήσει πιτόγυρο, να του ψιθυρίσει στ’ αυτί, “μήπως έχουμε κανά φαγκρί”;
Δεν χρειάστηκε πολύ ώρα να καταλάβω ότι οι ντόπιοι της Σικίνου, μάλλον δεν αγαπούν τον πολύ τουρισμό. Ερχόντουσαν καταμαράν, ιστιοπλοϊκά, γιότ και δεν είχαν οι άνθρωποι ντόκο να δέσουν!
Το αποτέλεσμα ήταν να λύνουν κάβους και να αποπλέουν εκ νέου μέσα στα μποφόρ για την Ίο. Μπορεί οι Κυκλάδες να μην φημίζονται για το… φρέσκο ψάρι, αλλά σίγουρα έχουν μία σχέση με την κτηνοτροφία. Ακόμα κι αν το παϊδάκι έχει φτάσει τα 45 ευρώ το κιλό, στη Σίκινο όσο και να απέσυρα το βλέμμα μου από το πέλαγο για να ρουφήξει το τοπίο, την μοναδική Επισκοπή (Βυζαντινή εκκλησία στηριγμένη σε ρωμαϊκο μαυσωλείο, ίσως ο μοναδικός σωζόμενος αρχαίος ναός παγκοσμίως), την πέτρα και τις αναβαθμίδες (τα επίπεδα αλώνια στα βράχια, σαν τεράστια σκαλοπάτια), δεν είδα πουθενά αμνοερίφια. Κι ας έχει δύο ή τρεις βοσκούς. Πουθενά. Ζουν τον χειμώνα 150 άνθρωποι και δεν υπάρχει καν κρεοπωλείο! Ούτε φαρμακείο. Οι δε ντόπιοι κάνουν και πλάκα, παραγγέλνοντας ντελίβερι σουβλάκια που έρχονται σε είκοσι λεπτά με το πλοίο της γραμμής από την Ίο.
Προφανής η εγκατάλειψη, αλλά δεν είδα και κανένα Δήμαρχο στα κάγκελα για λιμάνι, για ευνοϊκή άδεια φαρμακείου, για κίνητρα να μείνουν ή να έρθουν άνθρωποι να μείνουν στο νησί. Καλοί οι… απονερίστας, αλλά στο λιμάνι θα έπρεπε να υπήρχε κι ένα ακτιβιστικό πανό με τις διεκδικήσεις των κατοίκων. Αντί να πετροβολούν τους Ισραηλινούς τουρίστες…
