ΕΣΠΕΝ: Αλλαγές στην Εκκαθάριση Θέσεων στην Αγορά Εξισορρόπησης
Δύο αλλαγές στη μεθοδολογία υπολογισμού του Περιθωρίου Ασφάλισης όσον αφορά στις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου στο Σύστημα Εκκαθάρισης Θέσεων της Αγοράς Εξισορρόπησης ηλεκτρικής ενέργειας ζητεί ο ΕΣΠΕΝ, ο Σύνδεσμος που εκπροσωπεί τις εταιρίες προμήθειας ηλεκτρισμού, με στόχο τον περαιτέρω εξορθολογισμό του ύψους των παρεχόμενων ασφαλειών.
Η πρόταση του ΕΣΠΕΝ κατατέθηκε στη δημόσια διαβούλευση που διεξάγει η ΡΑΑΕΥ επί της εισήγησης της EnEx Clear για την τροποποίηση της Απόφασης 9 αναφορικά με τις διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου στο Σύστημα Εκκαθάρισης Θέσεων της Αγοράς Εξισορρόπησης.
Κατ’αρχήν ο Σύνδεσμος στην επιστολή του επισημαίνει ότι οι τροποποιήσεις που τέθηκαν σε διαβούλευση κινούνται σε θετική κατεύθυνση, καθώς μειώνουν τη χρηματοοικονομική επιβάρυνση των συμμετεχόντων, προσαρμόζοντας το ύψος των παρεχόμενων ασφαλειών ώστε αυτές να αντανακλούν με πιο αναλογικό τρόπο τον κίνδυνο στον οποίο εκτίθεται η αγορά, χωρίς – όπως αναφέρεται και στην εισηγητική επιστολή της EnExClear – να τίθεται σε κίνδυνο η ομαλή λειτουργία της αγοράς.
Παράλληλα όμως, στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των σχετικών διαδικασιών ο ΕΣΠΕΝ προτείνει να εξεταστεί η δυνατότητα περαιτέρω τροποποίησης της μεθοδολογίας υπολογισμού της Απαίτησης Περιθωρίου Ασφάλισης με τις εξής προσαρμογές:
(α) μείωση του διαστήματος των προηγούμενων εκκαθαρίσεων που λαμβάνεται υπόψη, από δώδεκα σε έξι, και
(β) χρήση του μέγιστου αθροίσματος και όχι των μέγιστων τιμών των επιμέρους χρεώσεων ανά κατηγορία.
Πιο συγκεκριμένα, προτείνεται ο υπολογισμός του Περιθωρίου Ασφάλισης ανά Λογαριασμό
Εκκαθάρισης ως το άθροισμα της θέσης της τελευταίας εβδομάδας, με ελάχιστη τιμή το μηδέν. Ο υπολογισμός των επιμέρους χρεώσεων προτείνεται να γίνεται ανά κατηγορία και για κάθε κατηγορία να λαμβάνεται η τιμή που αντιστοιχεί στην εβδομάδα κατά την οποία έχει παρατηρηθεί το μέγιστο άθροισμα χρεώσεων στις τελευταίες έξι (6) εβδομάδες.
Σύμφωνα με τον ΕΣΠΕΝ, η προτεινόμενη τροποποίηση εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε περαιτέρω εξορθολογισμό του ύψους των παρεχόμενων ασφαλειών, με μεγαλύτερη αναλογικότητα ως προς τον πραγματικό κίνδυνο έκθεσης, επιτυγχάνοντας την ενδεδειγμένη ισορροπία μεταξύ της χρηματοοικονομικής επιβάρυνσης των συμμετεχόντων και της απαιτούμενης προστασίας για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.
