Κίτρινα τιμολόγια: Σημαντικά φθηνότερα το 2024-25 σε σχέση με τα πράσινα και τα μπλε
Τα κίτρινα τιμολόγια ήταν τελικά η πιο οικονομική επιλογή για τα ελληνικά νοικοκυριά στη διάρκεια της διετίας 2024-2025 αλλά οι καταναλωτές φαίνεται ότι δεν τα προτίμησαν, με αποτέλεσμα όσοι παρέμειναν στο πράσινο τιμολόγιο να έχουν πληρώσει περί τα 1,23 δισ. Ευρώ ή 58,3 ευρώ/MWh περισσότερα στη διάρκεια της διετίας, σε σχέση με το κίτρινο.
Στις διαπιστώσεις αυτές καταλήγει μελέτη του Green Tank, επισημαίνοντας ότι την εν λόγω διετία η Ελλάδα σε όρους αγοραστικής δύναμης ήταν από τις ακριβότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, με την πλειονότητα των καταναλωτών εγκλωβισμένη στα ακριβότερα πράσινα τιμολόγια και στα ακριβά μπλε σταθερά προϊόντα,.
Η εικόνα που προκύπτει από την εξέλιξη των τιμολογίων από τον Ιανουάριο του 2024 έως και τον Δεκέμβριο του 2025 είναι αποκαλυπτική. Τα πράσινα τιμολόγια εμφάνισαν τις μεγαλύτερες διακυμάνσεις και παρέμειναν σταθερά ακριβότερα σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της διετίας, παρά το γεγονός ότι θεωρητικά ο τρόπος υπολογισμού τους θα έπρεπε να λειτουργεί εξομαλυντικά.
Συγκεκριμένα, η μέση μηνιαία συνολική τιμή για το μέσο ελληνικό νοικοκυριό στα πράσινα τιμολόγια κυμάνθηκε από 142,3 ευρώ ανά MWh έως 227,7 ευρώ ανά MWh. Αντίθετα, στα κίτρινα τιμολόγια η αντίστοιχη διακύμανση ήταν αισθητά χαμηλότερη, από 114,6 ευρώ έως 181,4 ευρώ ανά MWh. Τα μπλε σταθερά τιμολόγια εμφάνισαν τις μικρότερες μεταβολές, με μέση τιμή μεταξύ 154,5 ευρώ και 211,4 ευρώ ανά MWh, αν και το εύρος ανάμεσα στα φθηνότερα και ακριβότερα προϊόντα παρέμεινε μεγάλο.
Το στοιχείο που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι τα πράσινα τιμολόγια, παρά τον μηχανισμό υπολογισμού τους που λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τη χονδρεμπορική τιμή του προηγούμενου μήνα αλλά και εκείνη του προ-προηγούμενου, εμφάνισαν τελικά μεγαλύτερη μεταβλητότητα από τα κίτρινα. Θεωρητικά θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο, καθώς η σύνδεσή τους με μεγαλύτερο χρονικό εύρος τιμών χονδρεμπορικής αγοράς θα μπορούσε να λειτουργεί αποσβεστικά στις αυξομειώσεις.
Στην πράξη όμως, οι καταναλωτές βρέθηκαν να πληρώνουν αισθητά ακριβότερα την «πράσινη» επιλογή. Το 2024 το μέσο πράσινο τιμολόγιο ξεπέρασε κατά 3,5% το μέσο μπλε και κατά 20,3% το μέσο κίτρινο τιμολόγιο. Αν αφαιρεθούν οι πρώτοι πέντε μήνες του 2024 — όταν τα μπλε ήταν προσωρινά ακριβότερα — η διαφορά μεταξύ πράσινων και μπλε εκτινάσσεται στο 16,6%.
Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο επιβαρυντική το 2025. Το μέσο πράσινο τιμολόγιο ήταν κατά 23,1% ακριβότερο από το μπλε και κατά 34,3% ακριβότερο από το κίτρινο. Σε ορίζοντα ολόκληρης της διετίας, τα πράσινα τιμολόγια, μαζί με τα πάγια, αποδείχθηκαν κατά μέσο όρο 13,3% ακριβότερα από τα μπλε και 27,3% ακριβότερα από τα κίτρινα.
Τα κίτρινα τιμολόγια ήταν σχεδόν κάθε μήνα η φθηνότερη επιλογή για τα νοικοκυριά. Η μοναδική ουσιαστική εξαίρεση καταγράφηκε τον Δεκέμβριο του 2024, όταν εμφανίστηκαν κατά μέσο όρο ακριβότερα από τα μπλε κατά 11,4%.
Η εξέλιξη αυτή συνδέθηκε άμεσα με την εκτόξευση της χονδρεμπορικής αγοράς τον Νοέμβριο του 2024, όταν η τιμή έφθασε στα 137,4 ευρώ ανά MWh. Βασικός λόγος ήταν η πολύ μεγάλη συμμετοχή του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή, η οποία έφθασε στο 43,6%, καθώς και οι αυξημένες εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας. Επειδή τα κίτρινα τιμολόγια εξαρτώνται αποκλειστικά από τη χονδρεμπορική τιμή του προηγούμενου μήνα, επηρεάστηκαν άμεσα από το σοκ της αγοράς.
Για τον ίδιο λόγο, τα μπλε τιμολόγια παρέμειναν φθηνότερα από τα κίτρινα καθ’ όλη την περίοδο Νοεμβρίου 2024 – Μαρτίου 2025. Ωστόσο, σε ετήσια βάση, τα σταθερά μπλε τιμολόγια παρέμειναν ακριβότερα. Το 2024 το μέσο μπλε τιμολόγιο ήταν σχεδόν 20% ακριβότερο από το μέσο κίτρινο, ενώ το 2025 η διαφορά περιορίστηκε στο 9,5%.
Αν μάλιστα αφαιρεθεί το πάγιο και εξεταστεί μόνο η χρέωση προμήθειας, η διαφορά περιορίζεται το 2025 μόλις στο 3,5%, στοιχείο που αποκαλύπτει τον καθοριστικό ρόλο των παγίων στη συνολική επιβάρυνση των καταναλωτών. Τα μπλε τιμολόγια συνοδεύονται συνήθως από σημαντικά υψηλότερα πάγια, γεγονός που αυξάνει αισθητά το τελικό κόστος για τα νοικοκυριά.
Παρά τα στοιχεία αυτά, τα πράσινα τιμολόγια διατήρησαν τη μερίδα του λέοντος στη λιανική αγορά. Τον Δεκέμβριο του 2025 εξακολουθούσαν να καλύπτουν το 58% των οικιακών τιμολογίων, δηλαδή 3,45 εκατομμύρια μετρητές επί συνόλου 5,94 εκατομμυρίων.
Βέβαια, η πτωτική τάση ήταν εμφανής. Το μερίδιο των πράσινων τιμολογίων υποχώρησε από το 88,9% τον Ιανουάριο του 2024 στο 72,4% τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και τελικά στο 58% στο τέλος του 2025.
Το εντυπωσιακό στοιχείο όμως είναι ότι οι καταναλωτές που εγκατέλειψαν τα πράσινα τιμολόγια δεν στράφηκαν μαζικά προς τα φθηνότερα κίτρινα προϊόντα. Αντίθετα, επέλεξαν κυρίως τα μπλε σταθερά τιμολόγια, παρά το γεγονός ότι αυτά ήταν κατά 20% ακριβότερα το 2024 και κατά 9,5% ακριβότερα το 2025 σε σχέση με τα κίτρινα.
Έτσι, μέσα σε μόλις 16 μήνες, το μερίδιο των μπλε τιμολογίων σχεδόν τετραπλασιάστηκε: από 7,7% τον Αύγουστο του 2024 έφθασε στο 27,8% τον Δεκέμβριο του 2025.
Την ίδια στιγμή, το μερίδιο των κίτρινων τιμολογίων παρέμεινε ουσιαστικά στάσιμο γύρω στο 14% από τον Αύγουστο του 2024 και μετά, ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου σε 840.000 μετρητές.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνει ένα βαθύτερο πρόβλημα της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας: την αδυναμία των καταναλωτών να αξιολογήσουν το πραγματικό κόστος των διαθέσιμων προϊόντων και να συγκρίνουν αποτελεσματικά τις επιλογές τους, αναφέρει η μελέτη.
Το κόστος αυτής της έλλειψης ενημέρωσης είναι τεράστιο. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της μελέτης, αν όλοι οι οικιακοί καταναλωτές που παρέμειναν στα πράσινα τιμολόγια είχαν επιλέξει κάθε μήνα το φθηνότερο κίτρινο προϊόν, θα πλήρωναν κατά μέσο όρο 58,3 ευρώ ανά MWh λιγότερα.
Σε συνολικό επίπεδο, η διαφορά αυτή μεταφράζεται σε επιπλέον οικονομική επιβάρυνση 1,23 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα ελληνικά νοικοκυριά στη διάρκεια της διετίας.
Σε μια περίοδο που η Ελλάδα καταγράφει για τους καταναλωτές από τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη σε όρους αγοραστικής δύναμης τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν αφενός τις στρεβλώσεις της αγοράς και αφετέρου την περιορισμένη πληροφόρηση, εξαιτίας και της επιθετικής εμπορικής προώθησης συγκεκριμένων προϊόντων.
